چاقی و متابولیسم چیست؟ از علت افزایش وزن تا درمان علمی چاقی

چرا بعضی افراد با مصرف مقدار نسبتاً کمی غذا وزن اضافه می‌کنند، اما برخی دیگر با وجود اشتهای بیشتر، وزن ثابتی دارند؟ آیا تمام افرادی که به چاقی مبتلا هستند متابولیسم کندی دارند؟ آیا می‌توان با مصرف یک ماده غذایی، مکمل یا نوشیدنی خاص، سوخت‌وساز بدن را چند برابر کرد؟ چاقی و متابولیسم چه ارتباطی با یکدیگر دارند؟ با علل افزایش وزن، نشانه‌های متابولیسم کند، مقاومت به انسولین، چربی شکمی، آزمایش‌ها و روش‌های علمی درمان چاقی آشنا شوید.
چاقی و متابولیسم چیست؟ از علت افزایش وزن تا درمان علمی چاقی

به گزارش نبض نگار: چاقی فقط نتیجه پرخوری یا کم‌تحرکی نیست، بلکه یک بیماری مزمن و پیچیده محسوب می‌شود که عوامل مختلفی مانند ژنتیک، عملکرد مغز، هورمون‌ها، خواب، استرس، داروها، محیط زندگی و الگوی تغذیه در شکل‌گیری آن نقش دارند. متابولیسم نیز فقط به معنای چربی‌سوزی نیست. تمام واکنش‌هایی که برای تنفس، فعالیت مغز، گردش خون، هضم غذا، نظیم دمای بدن، ترمیم بافت‌ها و حرکت عضلات انجام می‌شوند، بخشی از متابولیسم بدن هستند.

 فهرست مطالب

چاقی چیست؟
 متابولیسم چیست؟
 اجزای مصرف انرژی روزانه
آیا متابولیسم کند باعث چاقی می‌شود؟
 مهم‌ترین عوامل مؤثر بر چاقی
 نقش ژنتیک در افزایش وزن
 نقش هورمون‌ها در چاقی
 مقاومت به انسولین
چربی شکمی و چربی احشایی
 سندرم متابولیک
 بیماری‌های مرتبط با چاقی
 نشانه‌های اختلال متابولیک
 آزمایش‌های مورد نیاز
 راه‌های علمی افزایش متابولیسم
 درمان چاقی
داروهای کاهش وزن
 جراحی چاقی و متابولیک
 علت بازگشت وزن
 زمان مراجعه به پزشک
 پرسش‌های متداول

 چاقی چیست و چه زمانی یک بیماری محسوب می‌شود؟
چاقی به شرایطی گفته می‌شود که میزان چربی بدن از محدوده سالم بیشتر شده و خطر ابتلا به بیماری‌های مختلف را افزایش داده باشد. چاقی فقط یک مسئله ظاهری نیست و می‌تواند با التهاب مزمن، تغییرات هورمونی و اختلال در عملکرد اندام‌های مختلف همراه شود.
برای بررسی اولیه وزن، معمولاً از شاخص توده بدنی یا BMI استفاده می‌شود. BMI از تقسیم وزن بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر به دست می‌آید.

جدول طبقه‌بندی BMI در بزرگسالان

محدوده BMI وضعیت وزنی
کمتر از 18.5 کمبود وزن
18.5 تا 24.9 وزن طبیعی
25 تا 29.9 اضافه وزن
30 تا 34.9 چاقی درجه یک
35 تا 39.9 چاقی درجه دو
40 و بیشتر چاقی شدید یا درجه سه

این محدوده‌ها برای بیشتر بزرگسالان کاربرد دارند، اما BMI به‌تنهایی نمی‌تواند درصد چربی، میزان عضلات یا محل تجمع چربی را نشان دهد. ممکن است یک ورزشکار عضلانی BMI بالایی داشته باشد، بدون آنکه چربی بدنش زیاد باشد.
به همین دلیل، پزشک علاوه بر BMI ممکن است دور کمر، فشار خون، قند خون، چربی‌های خون، سابقه خانوادگی و ترکیب بدن را نیز بررسی کند. تجمع چربی در اطراف شکم، حتی در بعضی افراد دارای BMI طبیعی، می‌تواند خطر بیماری‌های متابولیک را افزایش دهد.

 متابولیسم چیست؟
متابولیسم یا سوخت‌وساز به تمام واکنش‌های شیمیایی بدن گفته می‌شود که برای حفظ حیات انجام می‌شوند. بدن از انرژی مواد غذایی برای انجام فعالیت‌های زیر استفاده می‌کند:

  •  تنفس
  •  ضربان قلب و گردش خون
  •  فعالیت مغز و سیستم عصبی
  •  تنظیم دمای بدن
  •  ساخت و ترمیم سلول‌ها
  •  هضم و جذب غذا
  •  حرکت عضلات
  •  فعالیت سیستم ایمنی
  •  تولید و تنظیم هورمون‌ها

بنابراین، متابولیسم صرفاً به معنای آب کردن چربی‌های اضافی نیست. حتی هنگامی که فرد در خواب است، بدن برای ادامه فعالیت‌های حیاتی انرژی مصرف می‌کند.

متابولیسم پایه یا BMR چیست؟
متابولیسم پایه یا BMR مقدار انرژی مورد نیاز بدن در حالت استراحت کامل برای حفظ عملکردهای حیاتی است. بخش قابل‌توجهی از انرژی روزانه صرف همین فعالیت‌های پایه می‌شود. میزان BMR در افراد مختلف تحت تأثیر عوامل زیر قرار دارد:

  •  سن
  •  جنس
  •  قد و وزن
  •  میزان توده عضلانی
  •  ترکیب بدن
  •  ژنتیک
  •  عملکرد تیروئید
  •  شرایط جسمی و بیماری‌ها
  •  کاهش وزن شدید یا طولانی‌مدت

افرادی که توده عضلانی بیشتری دارند، معمولاً در حالت استراحت انرژی بیشتری مصرف می‌کنند؛ زیرا بافت عضله از نظر متابولیکی فعال‌تر از بافت چربی است.

مصرف انرژی روزانه از چه بخش‌هایی تشکیل می‌شود؟
کل انرژی مصرفی روزانه بدن فقط به ورزش محدود نیست و از چند بخش تشکیل می‌شود.
 متابولیسم پایه
انرژی مورد نیاز برای عملکردهای حیاتی بدن، مانند تنفس، ضربان قلب و فعالیت مغز است.
 اثر حرارتی غذا
بدن برای هضم، جذب و پردازش مواد غذایی انرژی مصرف می‌کند. میزان این انرژی برای درشت‌مغذی‌های مختلف یکسان نیست و هضم پروتئین معمولاً انرژی بیشتری نسبت به چربی نیاز دارد.
 فعالیت ورزشی
انرژی مصرف‌شده هنگام پیاده‌روی سریع، دویدن، شنا، تمرین قدرتی، دوچرخه‌سواری یا سایر ورزش‌ها در این بخش قرار می‌گیرد.
 فعالیت‌های غیرورزشی روزانه
راه رفتن در خانه، ایستادن، انجام کارهای منزل، بالا رفتن از پله، تغییر وضعیت بدن و سایر حرکات روزمره نیز بر مصرف انرژی تأثیر دارند. دو نفر ممکن است برنامه ورزشی مشابهی داشته باشند، اما به دلیل تفاوت در تحرک روزمره، مقدار انرژی متفاوتی مصرف کنند.

 

 آیا متابولیسم کند واقعاً باعث چاقی می‌شود؟
بسیاری از افراد افزایش وزن خود را به «متابولیسم کند» نسبت می‌دهند، اما ارتباط متابولیسم و چاقی پیچیده‌تر از این تصور است.افرادی که جثه بزرگ‌تری دارند، در بسیاری از موارد برای حفظ عملکرد بدن انرژی بیشتری نسبت به افراد سبک‌تر مصرف می‌کنند. بنابراین، همه افراد مبتلا به چاقی الزاماً متابولیسم پایه پایین‌تری ندارند.
 بااین‌حال، تفاوت‌های فردی در مصرف انرژی، توده عضلانی، تنظیم اشتها، میزان تحرک روزانه، ژنتیک و پاسخ بدن به کاهش وزن می‌توانند کنترل وزن را دشوار کنند.بعضی بیماری‌های هورمونی، از جمله کم‌کاری تیروئید، می‌توانند مصرف انرژی را کاهش دهند؛ اما این بیماری‌ها معمولاً تنها علت چاقی شدید نیستند.
سازگاری متابولیک چیست؟
هنگامی که فرد وزن کم می‌کند، بدن ممکن است برای مقابله با کاهش ذخایر انرژی، میزان مصرف انرژی را پایین بیاورد. هم‌زمان، تغییر در هورمون‌های تنظیم‌کننده اشتها می‌تواند گرسنگی را افزایش دهد.به این فرایند «سازگاری متابولیک» گفته می‌شود. این واکنش یکی از دلایلی است که حفظ وزن کاهش‌یافته را دشوار می‌کند.
هرچه رژیم غذایی محدودتر و کاهش وزن سریع‌تر باشد، احتمال از دست رفتن توده عضلانی و کاهش مصرف انرژی بیشتر می‌شود. به همین دلیل، رژیم‌های بسیار سخت و کوتاه‌مدت معمولاً روش مناسبی برای درمان پایدار چاقی نیستند.

 علت چاقی چیست؟
افزایش وزن زمانی رخ می‌دهد که انرژی دریافتی در یک دوره زمانی از انرژی مصرفی بیشتر شود. بااین‌حال، این تعریف به معنای آن نیست که چاقی فقط نتیجه اراده ضعیف یا پرخوری است.
وزن بدن تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل زیستی، روانی، اجتماعی و محیطی قرار دارد. NIDDK عواملی مانند ژنتیک، عادات غذایی، فعالیت بدنی، خواب، داروها، مشکلات پزشکی و محیط زندگی را از عوامل مؤثر بر وزن معرفی می‌کند.

  •  تغذیه پرکالری
    مصرف مداوم غذاهای پرکالری، نوشیدنی‌های شیرین، فست‌فود، شیرینی، خوراکی‌های
    سرخ‌شده و تنقلات پرچرب می‌تواند دریافت انرژی را افزایش دهد. غذاهای فوق‌فرآوری‌شده معمولاً به‌سرعت مصرف می‌شوند و ممکن است نسبت به کالری دریافتی، احساس سیری کافی ایجاد نکنند.
  • کم‌تحرکی
    نشستن طولانی‌مدت، استفاده زیاد از خودرو، کاهش پیاده‌روی، ساعت‌های طولانی کار با رایانه و
    استفاده مداوم از تلفن همراه می‌توانند فعالیت روزانه را کاهش دهند. ورزش منظم مهم است، اما تحرک در طول روز نیز نقش قابل‌توجهی در مصرف انرژی دارد.
  • خواب ناکافی
  • کمبود خواب می‌تواند اشتها، تمایل به غذاهای پرکالری و توانایی تصمیم‌گیری درباره تغذیه را
    تحت تأثیر قرار دهد. خستگی ناشی از کم‌خوابی همچنین ممکن است تحرک روزانه را کاهش دهد.
  •  استرس مزمن
    استرس در بعضی افراد باعث کاهش اشتها و در برخی دیگر باعث پرخوری هیجانی می‌شود.
    غذاهای شیرین، چرب و پرکالری معمولاً از انتخاب‌های رایج هنگام استرس هستند.
  • داروها
    برخی داروها می‌توانند با افزایش اشتها، تغییر مصرف انرژی، احتباس مایعات یا ایجاد خواب‌آلودگی
    باعث افزایش وزن شوند. از جمله داروهایی که ممکن است در بعضی افراد بر وزن اثر بگذارند می‌توان به برخی داروهای روان‌پزشکی، کورتیکواستروئیدها، بعضی داروهای دیابت و برخی داروهای ضدتشنج اشاره کرد.
    داروها نباید به دلیل افزایش وزن به‌صورت خودسرانه قطع شوند. پزشک می‌تواند فواید و عوارض دارو را بررسی کرده و در صورت امکان گزینه مناسب‌تری پیشنهاد دهد.
  • محیط زندگی
  • دسترسی محدود به غذای سالم، نبود فضای امن برای فعالیت بدنی، ساعات کاری طولانی، فشار اقتصادی و تبلیغات گسترده خوراکی‌های پرکالری می‌توانند بر رفتار غذایی و وزن اثر بگذارند.

نقش ژنتیک در چاقی
ژن‌ها می‌توانند بر اشتها، احساس سیری، میزان تمایل به غذا، مصرف انرژی و محل ذخیره چربی اثر بگذارند. فردی که سابقه خانوادگی چاقی دارد ممکن است آمادگی بیشتری برای افزایش وزن داشته باشد، اما ژنتیک به معنای اجتناب‌ناپذیر بودن چاقی نیست. محیط زندگی، تغذیه، فعالیت بدنی، خواب و سایر رفتارها نیز نقش مهمی دارند.
در موارد نادر، تغییرات یک ژن خاص می‌توانند چاقی شدید و زودرس ایجاد کنند. این شرایط معمولاً از دوران کودکی آغاز می‌شوند و ممکن است با گرسنگی شدید یا مشکلات رشد همراه باشند.

 نقش هورمون‌ها در چاقی و متابولیسم
هورمون‌ها در تنظیم اشتها، مصرف انرژی، ذخیره چربی و کنترل قند خون نقش دارند. اختلال هورمونی علت تمام موارد چاقی نیست، اما در بعضی افراد می‌تواند افزایش وزن را تشدید کند.
 انسولین
انسولین توسط پانکراس تولید می‌شود و به انتقال گلوکز از خون به سلول‌ها کمک می‌کند. هنگامی که سلول‌ها به انسولین پاسخ مناسبی ندهند، مقاومت به انسولین ایجاد می‌شود. پانکراس برای جبران این وضعیت انسولین بیشتری تولید می‌کند.مقاومت به انسولین با چربی شکمی، پیش‌دیابت، دیابت نوع 2 و سندرم متابولیک ارتباط دارد.
 لپتین
لپتین عمدتاً توسط سلول‌های چربی تولید می‌شود و اطلاعات مربوط به ذخایر انرژی را به مغز انتقال می‌دهد. در بسیاری از افراد مبتلا به چاقی، سطح لپتین بالا است؛ اما مغز ممکن است پاسخ طبیعی به پیام آن نداشته باشد. این وضعیت مقاومت به لپتین نامیده می‌شود.
 گرلین
گرلین یکی از هورمون‌های مرتبط با گرسنگی است. سطح آن معمولاً پیش از غذا افزایش یافته و بعد از غذا کاهش پیدا می‌کند. کاهش وزن می‌تواند تغییراتی در گرلین و دیگر هورمون‌های اشتها ایجاد کند و به افزایش گرسنگی منجر شود.
 هورمون‌های تیروئید
هورمون‌های تیروئید نقش مهمی در تنظیم مصرف انرژی دارند. کم‌کاری تیروئید ممکن است با خستگی، احساس سرما، یبوست، خشکی پوست و افزایش وزن همراه باشد. بخشی از افزایش وزن در کم‌کاری تیروئید ممکن است ناشی از احتباس آب و نمک باشد. کم‌کاری تیروئید معمولاً به‌تنهایی علت افزایش وزن بسیار شدید نیست.
 کورتیزول
کورتیزول در پاسخ بدن به استرس نقش دارد. افزایش غیرطبیعی و طولانی‌مدت کورتیزول، مانند آنچه در سندرم کوشینگ رخ می‌دهد، می‌تواند با تجمع چربی مرکزی، ضعف عضلات و تغییرات پوستی همراه باشد.
سندرم کوشینگ بیماری نسبتاً نادری است و هر افزایش وزن شکمی به معنای بالا بودن غیرطبیعی کورتیزول نیست.
هورمون‌های جنسی
یائسگی، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک و کاهش بعضی هورمون‌های جنسی می‌توانند بر ترکیب بدن و محل تجمع چربی تأثیر بگذارند. در سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، مقاومت به انسولین، بی‌نظمی قاعدگی، افزایش موهای زائد و آکنه نیز ممکن است دیده شوند.


مقاومت به انسولین چیست؟

مقاومت به انسولین زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های عضله، کبد و بافت چربی به اثر انسولین پاسخ مناسبی ندهند. پانکراس در مراحل اولیه با تولید انسولین بیشتر، قند خون را کنترل می‌کند. به همین دلیل ممکن است فرد برای سال‌ها مقاومت به انسولین داشته باشد، بدون آنکه قند خون او وارد محدوده دیابت شود.
با گذشت زمان، اگر پانکراس نتواند انسولین کافی تولید کند، قند خون افزایش یافته و پیش‌دیابت یا دیابت نوع 2 ایجاد می‌شود.

علائم احتمالی مقاومت به انسولین
مقاومت به انسولین در بسیاری از موارد علامت مشخصی ندارد. دشواری در کاهش وزن به‌تنهایی برای تشخیص مقاومت به انسولین کافی نیست. برخی نشانه‌ها یا شرایط همراه عبارت‌اند از:

  •  افزایش دور کمر
  •  افزایش قند خون
  •  تری‌گلیسرید بالا
  •  HDL پایین
  •  فشار خون بالا
  •  تیرگی و ضخیم شدن پوست گردن، زیربغل یا کشاله ران
  •  سندرم تخمدان پلی‌کیستیک
  •  کبد چرب متابولیک

 چربی شکمی و چربی احشایی چه تفاوتی دارند؟

  • تمام بافت‌های چربی اثر یکسانی بر سلامت ندارند.
  •  چربی زیرپوستی
  • چربی زیرپوستی درست زیر پوست قرار دارد و در نواحی مختلف بدن مانند شکم، ران و بازو ذخیره می‌شود.
  • چربی احشایی
  • چربی احشایی در عمق شکم و اطراف اندام‌هایی مانند کبد و روده‌ها تجمع پیدا می‌کند.

افزایش چربی احشایی با التهاب، مقاومت به انسولین، اختلال چربی خون، دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی ارتباط بیشتری دارد. به همین دلیل، اندازه دور کمر در کنار BMI برای ارزیابی خطر متابولیک اهمیت دارد. فردی ممکن است وزن ظاهراً طبیعی داشته باشد، اما میزان چربی احشایی او بالا باشد. بنابراین عدد روی ترازو تنها معیار سلامت متابولیک نیست.

 سندرم متابولیک چیست؟
سندرم متابولیک مجموعه‌ای از اختلالات است که در کنار یکدیگر خطر بیماری قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع 2 را افزایش می‌دهند. NHLBI سندرم متابولیک را گروهی از شرایط مرتبط معرفی می‌کند که وجود هم‌زمان آن‌ها خطر مشکلات جدی سلامت را افزایش می‌دهد. پنج مؤلفه اصلی سندرم متابولیک عبارت‌اند از:

  •  افزایش دور کمر
  •  بالا بودن قند خون ناشتا
  •  فشار خون بالا
  •  تری‌گلیسرید بالا
  •  پایین بودن HDL یا کلسترول خوب

وجود سه مورد یا بیشتر از این عوامل می‌تواند با تشخیص سندرم متابولیک همراه باشد. حدود دقیق معیارها ممکن است براساس جنس، جمعیت و دستورالعمل مورد استفاده متفاوت باشند.

 جدول عوامل اصلی سندرم متابولیک

عامل پیامد احتمالی
افزایش چربی شکمی افزایش التهاب و مقاومت به انسولین
قند خون بالا افزایش خطر پیش‌دیابت و دیابت
فشار خون بالا افزایش فشار بر قلب و عروق
تری‌گلیسرید بالا افزایش خطر قلبی‌عروقی
HDL پایین کاهش بخشی از محافظت قلبی‌عروقی

 چاقی چه بیماری‌هایی ایجاد می‌کند؟
چاقی می‌تواند التهاب و تغییرات متابولیک طولانی‌مدتی ایجاد کند و خطر بیماری‌های مختلف را افزایش دهد. شدت خطر به مقدار چربی اضافی، محل تجمع آن، مدت ابتلا به چاقی، ژنتیک و سایر عوامل سلامت بستگی دارد.

  • دیابت نوع 2
    افزایش چربی احشایی و مقاومت به انسولین از مسیرهای مهم ارتباط میان چاقی و دیابت نوع 2 هستند.
  •  بیماری قلبی و سکته
    چاقی می‌تواند با فشار خون بالا، التهاب، افزایش تری‌گلیسرید، کاهش HDL و اختلال قند خون همراه باشد.
  • کبد چرب متابولیک
    تجمع چربی در سلول‌های کبد ممکن است باعث التهاب و آسیب کبدی شود. کبد چرب در مراحل اولیه معمولاً علامت مشخصی ندارد.
  •  آپنه انسدادی خواب
    تجمع چربی در اطراف گردن و تغییر ساختار راه هوایی می‌تواند خطر بسته شدن مکرر راه تنفسی هنگام خواب را افزایش دهد.خروپف شدید، احساس خفگی در خواب، سردرد صبحگاهی و خواب‌آلودگی روزانه از نشانه‌های مهم هستند.
  • مشکلات مفصلی
    وزن اضافی فشار بیشتری بر زانو، لگن و کمر وارد می‌کند. التهاب مرتبط با چاقی نیز ممکن است در مشکلات مفصلی نقش داشته باشد.
  •  بیماری کلیه
    چاقی می‌تواند به‌صورت مستقیم یا از طریق دیابت و فشار خون بالا، خطر بیماری مزمن کلیه را افزایش دهد.
  •  اختلالات باروری
    چاقی در زنان و مردان ممکن است بر تعادل هورمونی و باروری اثر بگذارد. در زنان، چاقی با اختلال تخمک‌گذاری و سندرم تخمدان پلی‌کیستیک ارتباط دارد.
  •  بعضی سرطان‌ها
    اضافه وزن و چاقی با افزایش خطر برخی سرطان‌ها ارتباط دارند. التهاب طولانی‌مدت و تغییر سطح انسولین، فاکتورهای رشد و هورمون‌های جنسی از سازوکارهای احتمالی این ارتباط هستند.

آیا افراد لاغر نیز ممکن است مشکل متابولیک داشته باشند؟
بله. وزن طبیعی همیشه به معنای سلامت کامل متابولیک نیست. برخی افراد با BMI طبیعی ممکن است دارای چربی احشایی بالا، مقاومت به انسولین، کبد چرب، فشار خون بالا یا اختلال چربی خون باشند.
در مقابل، نتایج آزمایش بعضی افراد مبتلا به چاقی ممکن است در یک مقطع زمانی طبیعی باشد. بااین‌حال، طبیعی بودن موقت آزمایش‌ها به معنای نبود خطر در آینده نیست. برای ارزیابی دقیق‌تر باید مجموعه‌ای از عوامل، از جمله دور کمر، فشار خون، قند خون، چربی‌های خون، سابقه خانوادگی، خواب و میزان فعالیت بدنی بررسی شوند.

 علائم متابولیسم کند یا اختلال متابولیک چیست؟
اصطلاح متابولیسم کند یک تشخیص پزشکی مستقل نیست. این علائم اختصاصی نیستند و ممکن است دلایل مختلفی داشته باشند. برای تشخیص علت باید ارزیابی پزشکی انجام شود. نشانه‌های زیر ممکن است در بعضی اختلالات مؤثر بر سوخت‌وساز دیده شوند:

  •  افزایش وزن بدون علت واضح
  •  خستگی مداوم
  •  احساس سرمای غیرعادی
  •  یبوست
  •  خشکی پوست
  •  کاهش توان جسمی
  •  ضعف عضلانی
  •  بی‌نظمی قاعدگی
  •  افزایش چربی شکمی
  •  تشنگی و ادرار مکرر
  •  فشار خون بالا
  •  تیرگی پوست گردن یا زیربغل
  •  خروپف و خواب‌آلودگی روزانه

 برای بررسی چاقی و متابولیسم چه آزمایش‌هایی لازم است؟
هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که سرعت تمام فرایندهای متابولیک بدن را مشخص کند. پزشک براساس وضعیت فرد ممکن است موارد زیر را بررسی کند:
اندازه‌گیری‌های بدنی

  •  وزن و قد
  •  محاسبه BMI
  •  دور کمر
  •  فشار خون
  •  بررسی روند تغییر وزن
  •  ارزیابی ترکیب بدن در صورت نیاز

 آزمایش‌های قند خون

  •  قند خون ناشتا
  •  HbA1c
  •  تست تحمل گلوکز در موارد لازم

چربی‌های خون

  •  کلسترول کل
  •  LDL
  •  HDL
  •  تری‌گلیسرید

 آزمایش تیروئید
آزمایش TSH و در صورت نیاز T4 برای بررسی کم‌کاری یا پرکاری تیروئید درخواست می‌شود.
بررسی کبد
آزمایش‌های کبدی و گاهی سونوگرافی می‌توانند برای بررسی کبد چرب یا سایر مشکلات کبدی استفاده شوند.
 آزمایش‌های هورمونی
آزمایش کورتیزول، هورمون‌های جنسی یا بررسی سندرم تخمدان پلی‌کیستیک برای همه افراد لازم نیست و فقط در صورت وجود علائم مرتبط درخواست می‌شود.

 چگونه متابولیسم بدن را افزایش دهیم؟
هیچ ماده غذایی، دمنوش، ادویه یا مکملی نمی‌تواند متابولیسم را به‌طور معجزه‌آسا افزایش دهد و چاقی را به‌تنهایی درمان کند. بااین‌حال، بعضی اقدامات می‌توانند به حفظ توده عضلانی، افزایش مصرف انرژی و بهبود سلامت متابولیک کمک کنند.

  •  تمرینات قدرتی
    تمرین مقاومتی با وزنه، کش ورزشی یا وزن بدن می‌تواند به حفظ یا افزایش عضلات کمک کند. حفظ توده عضلانی هنگام کاهش وزن اهمیت زیادی دارد؛ زیرا کاهش عضله می‌تواند مصرف انرژی روزانه را کاهش دهد.
  •  فعالیت هوازی
    پیاده‌روی سریع، دوچرخه‌سواری، شنا و سایر فعالیت‌های هوازی می‌توانند مصرف انرژی، سلامت قلب و حساسیت به انسولین را بهبود دهند.
  •  افزایش تحرک روزانه
    ایستادن بیشتر، پیاده‌روی کوتاه، استفاده از پله و کاهش نشستن طولانی‌مدت نیز مفید هستند.
  •  دریافت پروتئین کافی
    دریافت پروتئین کافی می‌تواند به احساس سیری و حفظ عضلات کمک کند. مقدار مناسب پروتئین به سن، وزن، فعالیت بدنی، عملکرد کلیه و سایر شرایط پزشکی بستگی دارد.
  •  مصرف فیبر
    سبزیجات، حبوبات، میوه‌ها و غلات کامل می‌توانند احساس سیری را افزایش دهند و به کنترل قند خون کمک کنند.
  •  خواب منظم
    خواب کافی و منظم بخشی از درمان چاقی است. درمان اختلالاتی مانند آپنه خواب نیز ممکن است کیفیت خواب و سلامت متابولیک را بهبود دهد.
  •  پرهیز از رژیم‌های بسیار سخت
    کاهش شدید کالری می‌تواند باعث گرسنگی شدید، کاهش عضلات، خستگی و دشوار شدن حفظ کاهش وزن شود.
  •  مصرف آب
    آب برای عملکرد طبیعی بدن ضروری است، اما نوشیدن آب به‌تنهایی چربی‌ها را آب نمی‌کند. جایگزین کردن نوشیدنی‌های شیرین با آب می‌تواند دریافت کالری را کاهش دهد.

 بهترین روش درمان چاقی چیست؟
درمان چاقی باید براساس شرایط هر فرد تنظیم شود. سن، BMI، دور کمر، بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی، سابقه رژیم‌ها و اهداف درمانی اهمیت دارند.
 اصلاح الگوی غذایی
هدف، ایجاد برنامه‌ای است که فرد بتواند آن را در بلندمدت ادامه دهد. اقدامات کاربردی عبارت‌اند از:

  • کاهش نوشیدنی‌های شیرین
  •  محدود کردن غذاهای فوق‌فرآوری‌شده
  •  افزایش سبزیجات
  •  انتخاب منابع پروتئینی مناسب
  •  مصرف متعادل میوه و غلات کامل
  •  کنترل اندازه وعده‌ها
  •  برنامه‌ریزی برای میان‌وعده‌ها
  •  توجه به گرسنگی و سیری واقعی

هیچ رژیم واحدی برای همه مناسب نیست. رژیم باید با شرایط پزشکی، فرهنگ غذایی و سبک زندگی فرد سازگار باشد.
 فعالیت بدنی
افراد کم‌تحرک بهتر است فعالیت را به‌تدریج آغاز کنند. در صورت وجود بیماری قلبی، درد شدید مفاصل یا محدودیت جسمی، برنامه ورزشی باید با نظر پزشک تنظیم شود.
 رفتاردرمانی
رفتاردرمانی به شناسایی محرک‌های پرخوری، مدیریت پرخوری هیجانی، برنامه‌ریزی وعده‌ها و اصلاح عادت‌ها کمک می‌کند.
 حمایت روان‌شناختی
افسردگی، اضطراب، اختلال پرخوری و تجربه انگ اجتماعی مرتبط با وزن می‌توانند درمان را دشوار کنند. حمایت روان‌شناختی بخشی مهم از درمان بعضی افراد است.

داروهای کاهش وزن چه زمانی تجویز می‌شوند؟
در برخی افراد، اصلاح سبک زندگی به‌تنهایی برای رسیدن به نتیجه کافی نیست. پزشک ممکن است با توجه به BMI و بیماری‌های همراه، داروی کاهش وزن تجویز کند. داروهای چاقی می‌توانند از طریق کاهش اشتها، افزایش احساس سیری، کاهش جذب چربی یا اثر بر مسیرهای هورمونی دستگاه گوارش عمل کنند.
مصرف این داروها باید با برنامه تغذیه و فعالیت بدنی همراه باشد. کاهش 5 تا 10 درصد وزن اولیه می‌تواند در برخی افراد به بهبود قند خون، فشار خون و تری‌گلیسرید کمک کند. داروهای کاهش وزن ممکن است برای همه مناسب نباشند. بارداری، شیردهی، بعضی بیماری‌ها و تداخلات دارویی باید در نظر گرفته شوند.مصرف خودسرانه آمپول‌های لاغری، داروهای دیابت، قرص‌های اشتها یا مکمل‌های ناشناخته می‌تواند خطرناک باشد.

 جراحی چاقی و متابولیک چیست؟
جراحی‌های چاقی برای افراد واجد شرایط انجام می‌شوند و فقط با کوچک کردن معده عمل نمی‌کنند. بعضی روش‌ها با تغییر مسیر گوارش و هورمون‌های مرتبط با اشتها و کنترل قند خون، اثرات متابولیک ایجاد می‌کنند. جراحی ممکن است در بعضی افراد باعث کاهش وزن قابل‌توجه و بهبود دیابت، فشار خون، آپنه خواب و کبد چرب شود؛ اما به پیگیری بلندمدت، اصلاح تغذیه و مصرف مکمل‌های تجویزشده نیاز دارد. روش‌های رایج عبارت‌اند از:

  •  اسلیو معده
  •  بای‌پس معده
  •  مینی‌بای‌پس
  •  برخی روش‌های دیگر براساس شرایط بیمار

 چرا وزن بعد از رژیم دوباره برمی‌گردد؟
بازگشت وزن بسیار شایع است و همیشه به معنای بی‌ارادگی فرد نیست. چاقی باید مانند یک بیماری مزمن مدیریت شود. حتی پس از رسیدن به وزن هدف، پیگیری و برنامه حفظ وزن اهمیت دارند. دلایل مهم بازگشت وزن عبارت‌اند از:

  •  افزایش گرسنگی پس از کاهش وزن
  •  کاهش مصرف انرژی بدن
  •  از دست رفتن عضلات
  •  غیرقابل‌ادامه بودن رژیم سخت
  •  بازگشت به عادت‌های قبلی
  •  خواب ناکافی
  •  استرس و پرخوری هیجانی
  •  قطع درمان بدون برنامه نگهدارنده
  •  نبود حمایت حرفه‌ای
  •  مصرف داروهای مؤثر بر وزن

آیا مکمل‌های چربی‌سوز متابولیسم را بالا می‌برند؟
بسیاری از مکمل‌ها با ادعای افزایش سوخت‌وساز، کاهش اشتها یا چربی‌سوزی سریع عرضه می‌شوند، اما شواهد مؤثر بودن آن‌ها همیشه کافی نیست. برخی محصولات ممکن است حاوی کافئین زیاد، ترکیبات محرک یا مواد اعلام‌نشده باشند و باعث تپش قلب، اضطراب، بی‌خوابی، افزایش فشار خون یا آسیب کبدی شوند.
عبارت‌هایی مانند «گیاهی»، «طبیعی» یا «بدون عارضه» تضمین‌کننده ایمنی محصول نیستند. مکمل کاهش وزن نباید بدون بررسی ترکیبات و مشورت با پزشک یا داروساز مصرف شود.

 اشتباهات رایج درباره چاقی و متابولیسم
 «افراد چاق حتماً زیاد غذا می‌خورند»
مقدار غذا تنها عامل تعیین‌کننده نیست. نوع غذا، تراکم کالری، ژنتیک، خواب، داروها و فعالیت روزانه نیز مؤثر هستند.
«هرچه کمتر غذا بخوریم، متابولیسم سریع‌تر می‌شود»
محدودیت شدید غذا ممکن است باعث کاهش عضلات، خستگی و افت مصرف انرژی شود.
 «عرق کردن بیشتر یعنی چربی‌سوزی بیشتر»
عرق کردن عمدتاً برای تنظیم دمای بدن است. کاهش وزن فوری پس از تعریق بیشتر، معمولاً ناشی از از دست رفتن آب است.
 «چربی شکم را می‌توان فقط با تمرین شکم از بین برد»
تمرین شکم عضلات آن ناحیه را تقویت می‌کند، اما کاهش چربی فقط در یک نقطه مشخص بدن معمولاً امکان‌پذیر نیست.
 «افراد دارای وزن طبیعی همیشه سالم هستند»
فرد دارای وزن طبیعی نیز ممکن است فشار خون بالا، کبد چرب یا مقاومت به انسولین داشته باشد.
 «چاقی فقط مشکل اراده است»
چاقی تحت تأثیر عوامل زیستی، روانی، اجتماعی و محیطی قرار دارد و باید بدون سرزنش درمان شود.
 چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در شرایط زیر بهتر است برای بررسی علت افزایش وزن و سلامت متابولیک به پزشک مراجعه شود:

  •  افزایش وزن سریع یا بدون علت مشخص
  •  BMI بالا یا افزایش قابل‌توجه دور کمر
  •  تشنگی و ادرار مکرر
  •  فشار خون بالا
  •  قند خون یا چربی خون غیرطبیعی
  •  خروپف شدید یا وقفه تنفسی در خواب
  •  خستگی شدید
  •  احساس سرمای مداوم
  •  بی‌نظمی قاعدگی
  •  افزایش موهای زائد
  •  تیرگی پوست گردن یا زیربغل
  •  ضعف عضلانی غیرمعمول
  •  کبد چرب
  •  سابقه خانوادگی قوی دیابت یا بیماری قلبی
  •  تلاش‌های ناموفق مکرر برای کاهش وزن

 پرسش‌های متداول درباره چاقی و متابولیسم
 آیا متابولیسم کند باعث چاقی می‌شود؟
کاهش مصرف انرژی می‌تواند بر افزایش وزن اثر بگذارد، اما چاقی معمولاً نتیجه تعامل عوامل مختلفی مانند تغذیه، ژنتیک، خواب، داروها، هورمون‌ها و فعالیت بدنی است.
چگونه بفهمیم متابولیسم بدن کند است؟
فقط با مشاهده افزایش وزن نمی‌توان درباره سرعت متابولیسم قضاوت کرد. بررسی علائم، سابقه پزشکی، ترکیب بدن و آزمایش‌های لازم می‌تواند علت افزایش وزن را مشخص کند.
 آیا کم‌کاری تیروئید باعث چاقی شدید می‌شود؟
کم‌کاری تیروئید ممکن است باعث افزایش وزن شود، اما معمولاً به‌تنهایی علت چاقی شدید نیست. درمان تیروئید نیز همیشه باعث کاهش وزن زیاد نمی‌شود.
 آیا مقاومت به انسولین مانع کاهش وزن می‌شود؟
مقاومت به انسولین می‌تواند با چربی شکمی و اختلالات متابولیک همراه باشد. بااین‌حال، اصلاح تغذیه، فعالیت بدنی، خواب و درمان پزشکی می‌تواند سلامت متابولیک را بهبود دهد.
آیا قهوه متابولیسم را افزایش می‌دهد؟
کافئین ممکن است اثر محدود و موقتی بر مصرف انرژی داشته باشد، اما قهوه درمان چاقی محسوب نمی‌شود. نوشیدنی‌های قهوه حاوی شکر و خامه نیز ممکن است کالری بالایی داشته باشند.
 بهترین ورزش برای افزایش متابولیسم چیست؟
ترکیب تمرینات قدرتی و هوازی برای بسیاری از افراد مناسب است. تمرین قدرتی به حفظ عضلات و فعالیت هوازی به بهبود سلامت قلب و مصرف انرژی کمک می‌کند.
 آیا خوردن وعده‌های کوچک متعدد متابولیسم را افزایش می‌دهد؟
تعداد وعده‌ها به‌تنهایی تضمین‌کننده افزایش متابولیسم یا کاهش وزن نیست. میزان کل انرژی، کیفیت غذا و امکان ادامه برنامه اهمیت بیشتری دارند.
 آیا نخوردن صبحانه باعث کند شدن متابولیسم می‌شود؟
اثر صبحانه برای همه افراد یکسان نیست. مهم‌ترین موضوع، کیفیت و مقدار کل غذای مصرفی و تناسب برنامه با نیازهای فرد است.
آیا آب سرد چربی‌سوز است؟
بدن برای تنظیم دمای آب مقدار کمی انرژی مصرف می‌کند، اما این میزان برای کاهش وزن قابل‌توجه کافی نیست.
 آیا چاقی درمان قطعی دارد؟
چاقی یک بیماری مزمن قابل‌کنترل است. بسیاری از افراد با برنامه درمانی مناسب می‌توانند وزن و سلامت خود را بهبود دهند، اما حفظ نتیجه معمولاً به پیگیری بلندمدت نیاز دارد.

 جمع‌بندی
چاقی و متابولیسم ارتباط پیچیده‌ای با یکدیگر دارند. وزن بدن فقط تحت تأثیر مقدار غذا یا ورزش نیست؛ ژنتیک، هورمون‌ها، خواب، استرس، داروها، محیط زندگی، توده عضلانی و تنظیم اشتها نیز بر دریافت و مصرف انرژی اثر می‌گذارند.همه افراد مبتلا به چاقی متابولیسم کند ندارند و همه افراد دارای وزن طبیعی نیز از نظر متابولیک سالم نیستند. اندازه دور کمر، فشار خون، قند خون، چربی‌های خون و وضعیت کبد می‌توانند اطلاعات مهم‌تری درباره خطرات سلامتی ارائه دهند.
درمان چاقی باید فردمحور و بلندمدت باشد. اصلاح تغذیه، فعالیت بدنی، تمرین قدرتی، خواب کافی و رفتاردرمانی پایه‌های اصلی مدیریت وزن هستند. در بعضی افراد، داروهای کاهش وزن یا جراحی متابولیک نیز با تشخیص پزشک به برنامه درمان اضافه می‌شوند.

اعتبار محتوایی مقاله
این مقاله با هدف افزایش آگاهی عمومی درباره چاقی، متابولیسم و سلامت متابولیک تدوین شده و برای نگارش آن از اطلاعات سازمان‌های معتبر پزشکی و بهداشتی استفاده شده است.
اطلاعات پزشکی باید متناسب با وضعیت هر فرد تفسیر شوند و ممکن است دستورالعمل‌ها و روش‌های درمانی با گذشت زمان تغییر کنند.

منابع 

 

https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/obesity-and-overweight
https://www.niddk.nih.gov/health-information/weight-management/adult-overweight-obesity
https://www.niddk.nih.gov/health-information/weight-management/adult-overweight-obesity/factors-affecting-weight-health
https://www.niddk.nih.gov/health-information/weight-management/adult-overweight-obesity/treatment
https://www.niddk.nih.gov/health-information/weight-management/prescription-medications-treat-overweight-obesity
https://www.cdc.gov/obesity

 سلب مسئولیت پزشکی
مطالب این مقاله صرفاً برای آموزش و افزایش آگاهی عمومی تهیه شده‌اند و جایگزین معاینه، تشخیص یا توصیه اختصاصی پزشک نیستند. افزایش وزن و اختلالات متابولیک ممکن است دلایل مختلفی داشته باشند. برای انجام آزمایش، تغییر رژیم غذایی، آغاز برنامه ورزشی، مصرف دارو یا مکمل و انتخاب روش‌های جراحی چاقی با پزشک یا متخصص واجد صلاحیت مشورت کنید.هیچ دارویی را به دلیل تأثیر احتمالی بر وزن به‌صورت خودسرانه شروع، قطع یا جایگزین نکنید.
 

نویسنده : فاطمه نجفی

آیا این خبر مفید بود؟

0 دیدگاه

دیدگاه خود را بیان کنید

کپچا

آخرین اخبار

اخبار پربازدید

پر بحث ترین

تبلیغات متنی